Cud eucharystyczny w Sokółce

W dniu 12 października 2008 roku w kościele pw. św. Antoniego z Sok61ki Mszę Świętą o godz. 8.30 odprawia młody wikariusz Filip Zdrodowski, Podczas Komunii Hostia nieświadomie wypada z rąk jednego z księży, Kobieta klęcząca, gotowa do przyjęcia Eucharystii, daje mu to zauważyć, Ksiądz pozostaje sparaliżowany ze strachu i wierząc, że jest brudna, kładzie ją w vasculum, małe srebrne naczynie zawierające amunicję wodną. Na zakończenie Mszy św. zakrystianka s. Julia Dubowska bierze vasculum wraz z Hostią i dla większego bezpieczeństwa wlewa ją do innego naczynia, które następnie zamyka w sejfie, w którym przechowywano kielichy. Tydzień później, w niedzielę 19 października, około godz. 8.00, siostra otwiera sejf i znajduje Hostię prawie rozpuszczoną, ale z dziwnymi czerwonymi skrzepami pośrodku. Natychmiast wzywa księży, aby pokazali im, co odkryli. Hostia została w większości rozwiązana.

Pozostał jedynie bardzo mały kawałek konsekrowanego chleba, ściśle połączony z substancją pojawiającą się na jego powierzchni. Właściwie część Hostii była połączona z tą „dziwną czerwoną grudką”. Proboszcz Sok61ki skontaktował się następnie z Kurią Metropolitalną Białostockiego Arcybiskupa Edwarda Ozorowskiego wraz z Kanclerzem Kurii, księża i profesorowie obejrzeli Hostię i zdumieni postanowili poczekać na rozwój wypadków i zobaczyć, co będzie dalej.

29 października do kaplicy parafialnej zostaje wniesione naczynie z Hostią i zamknięte w tabernakulum; Następnego dnia na polecenie Księdza Arcybiskupa ks. Gniedziejko delikatnie usuwa łyżeczką częściowo rozpuszczoną Hostię zawierającą w jej wnętrzu substancję barwiącą krew i umieszcza rozpuszczoną Hostię SOKÖLKA 2008 OCTO//H wraz z wydzielającą się z jej wnętrza substancją barwiącą krew jest to relikwia, która została umieszczona na białym korporale z haftowanym czerwonym krzyżem. tabemaklum. Nad nimi Hostia „Rused” z korporalem i wysuszonym czerwonym „skrzepem”.

Dopiero wtedy skonsultowano się z dwoma naukowcami o światowej sławie i specjalistami anatomii patologicznej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Kuria Metropolitalna w Białymstoku wydała oświadczenie w sprawie Cudu Eucharystycznego, który miał miejsce na Sok61ce: W dniu 12 października 2008 r. konsekrowana Hostia wypadła z rąk księdza podczas udzielania Komunii św. Podniósł go i umieścił w naczyniu napełnionym wodą w przybytku.

Po Mszy świętej naczynie zawierające Hostię złożono w sejfie w zakrystii. 2, 19 października 2008 roku po otwarciu sejfu można było wyraźnie zobaczyć czerwoną plamę na spadłej Hostii, która gołym okiem od razu dała odcisk w ciele, dokładnie w tkance mięśnia sercowego. Sion bycia plamą krwi.

3, W dniu 29 października 2008 roku naczynie zawierające Hostię zostało przeniesione do tabemaklum kaplicy plebanii. Następnego dnia Hostię wyjęto z wody zawartej w naczyniu i umieszczono na korporale wewnątrz tabernakulum. 4, W dniu 7 stycznia 2009 roku próbka gospodarza została pobrana i zbadana niezależnie przez dwóch specjalistów histopatologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Wydali oni wspólne oświadczenie, w którym czytamy: „Próbka przesłana do oceny wygląda jak tkanka mięśnia sercowego.

Naszym zdaniem ze wszystkich tkanek organizmów żywych właśnie ta najbardziej ją przypomina. Komisja stwierdziła, że ​​analizowana Hostia to ta sama, która została przeniesiona z zakrystii do tabemaklum w kaplicy plebanii. Nie stwierdzono interwencji strony d.

. Przypadek Sok61ki nie zaprzecza wierze Kościoła, lecz ją potwierdza.” SOKÖLKA Na początku stycznia 2009 roku Kuria Białostocka zwróciła się do dwóch wybitnych specjalistów anatomii patologicznej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku – profesora Marii Elibiety Sobaniec-Łotowskiej i profesora Stanisława Sułkowskiego, o analizę próbek zakrwawionej Hostii, 7 stycznia – prof. Sobaniec-Lotowska udała się do Sok61ki i pobrała z kaprala maleńką próbkę tajemniczej substancji obecnej w Hostii. Profesorowie Uniwersytetu UMB podkreślili, że w przypadku badanej Hostii w próbce znaleźli liczne wskaźniki biomorfologiczne typowe dla tkanki mięśnia sercowego, takie jak np. zjawisko segmentacji, czyli uszkodzenia włókien tkanki mięśnia sercowego w odcinku, w którym znajdują się połączenia komunikacyjne [struktury charakterystyczne]. mięśnia sercowego] i zjawisko fragmentacji.

Uszkodzenia takie widoczne są w postaci licznych drobnych uszkodzeń. Zmiany te można zaobserwować jedynie we włóknach, które nie były martwicze, czyli żywe i wykazują oznaki szybkich skurczów mięśnia sercowego, typowych dla skrajnej fazy poprzedzającej śmierć. Kolejnym ważnym dowodem na to, że analizowany materiał odpowiadał ludzkiej tkance mięśnia sercowego, było centralne położenie jądra komórkowego w obserwowanych włóknach, typowa cecha włókien mięśnia sercowego...

Dwóch naukowców z Białegostoku de-Myocardium reticulum sprawia, że kurczą się one, rozprzestrzeniając się z jednej komórki do drugiej, na całą objętość mięśnia. Skurcz jednej komórki mięśniowej rozprzestrzenia się następnie na wszystkie pozostałe komórki. Za to „skurczenie łańcucha” odpowiedzialna jest grupa komórek znajdujących się w węźle zatokowo-przedsionkowym.

Węzeł zatokowo-przedsionkowy znajduje się w prawym przedsionku, w pobliżu ujścia żyły głównej górnej. Potencjał czynnościowy powodujący skurcz mięśnia sercowego rozpoczyna się w węźle zatokowo-przedsionkowym i dociera najpierw do przedsionków, a następnie do komór. wyjaśnił...

„Na odcinku kilku włókien zaobserwowano pewne znaki, które mogą odpowiadać węzłom skurczów. Zamiast tego podczas analizy pod mikroskopem elektronicznym uwidoczniono zarysy połączeń łączących oraz cienkie włókna miofibryli”. Ponadto tkanka sercowa była nierozerwalnie połączona z konsekrowaną Hostią.

W protokole badania przeprowadzonego przez profesorów Sobaniec-Lotowską i profesora Sułkowskiego znajdujemy zapis: „Wydany materiał był wystarczający do badania; wskazuje, że jest to tkanka mięśnia sercowego, a przynajmniej najbardziej do niej podobna spośród wszystkich żywych tkanek organizmu”. „I co bardzo istotne, badany materiał składa się pod każdym względem z tkanki mięśnia sercowego”. Stwierdzenie to znajdujemy w „Komunikacie Kurii Metropolitalnej w Białymstoku” z dnia 14 października 2009 r. w sprawie zjawisk eucharystycznych na Sok61ce.

Profesorowie odkryli także inne niewytłumaczalne elementy. „Sarkomer Linia Z Linia Z Miofibryla, która pojawiła się na Hostii, musiała zatem przejść proces autolizy, czyli proces samozniszczenia pod wpływem enzymów wewnątrzkomórkowych; w analizowanym materiale nie zaobserwowano jednak śladów tych przeróbek!” – deklarują obaj luminarze. Kolejnym bardzo ciekawym zaobserwowanym zdarzeniem jest to, że substancja znaleziona na korporale, choć kilka lat temu po wyjęciu z wody (po prostu wyschła), uległa niewielkiej zmianie, nie zmieniła swojego wyglądu, mimo że nie była stabilizowana ani konserwowana w określonej temperaturze.

„Oznacza to, że gdyby cud nastąpił za sprawą bakterii, materiał uległby rozpadowi, rozdrobnieniu i zmianie wyglądu. Każda kultura drobnoustrojów, nawet umieszczona na najczystszym możliwym materiale, już po tygodniu wygląda zupełnie inaczej” – dodał profesor Sułkowski. SOKÖLKA „Początkowo byłam przekonana, że to skrzep krwi” – powiedziała profesor Sobaniec-Łotowska, Prawda okazała się jednak znacznie bardziej zaskakująca!

Do tego samego wniosku doszli dwaj białostoccy naukowcy, którzy do swoich niezależnych badań wykorzystali najnowocześniejsze mikroskopy optyczne i transmisyjny mikroskop elektroniczny, doszli do tego samego wniosku (profesor Sułkowski nie wiedział, że badana próbka pochodzi od gospodarza): badana próbka nie była ani skrzepem, ani krwią, była to żywa jeszcze tkanka ludzkiego mięśnia sercowego, a co jeszcze bardziej niewiarygodne, był to mięsień sercowy z typowymi oznakami fazy końcowej poprzedzającej śmierć. a jednak kilka osób, które nie tylko nigdy nie analizowały tego materiału, ale też nie widziały go na własne oczy, potwierdziło, że czerwony kolor Hostii zawdzięczamy prodigiozynie, czerwonemu pigmentowi wytwarzanemu przez bakterię Serratia marcescens. „Oczywiście to absurd” – stwierdzili białostoccy specjaliści także dlatego, że zaobserwowany materiał odpowiada mięśniowi sercowemu, a nie bakterii.

Białostoccy naukowcy przeanalizowali pobraną próbkę w kategoriach czysto naukowych, a nie fideistycznych. Kilka zarzutów było jeszcze bardziej absurdalnych, jak ten wysuwany przez grupę tzw. „racjonalistów”, według których badana tkanka dotyczyła zamordowanego mężczyzny. Profesorowie zareagowali oświadczeniem, w którym wyrazili „głębokie oburzenie faktem, że opinia publiczna została wprowadzona w błąd przez fałszywe pseudonaukowe hipotezy na temat analizowanego zjawiska, przede wszystkim ze strony ludzi, którzy ignorują szczegóły analizy, których słowa konsekracji przemieniają jednak postać chleba w Ciało Chrystusa, a gatunek wina w Jego Krew.

Zawiera także wezwanie szafarzy Komunii Świętej do rozdawania Ciała Iiiiiiiiiiiiiii. Cenna Relikwia niesiona w procesji nie ma dostępu do analizowanego materiału ani znajomości zastosowanych technik analitycznych. Sporządzenie protokołu przez dwóch białostockich naukowców trwało dwa tygodnie. Kiedy Kuria Białostocka dowiedziała się o niesamowitych wynikach analiz, powołała specjalną Komisję Kościelną zwołaną przez Arcybiskupa w dniu 30 marca 2009 roku.

Jego zadaniem było zbadanie cudu z teologicznego punktu widzenia i wysłuchanie wszystkich, którzy widzieli Hostię lub byli świadkami tych niezwykłych wydarzeń. Komisja miała także za zadanie rozwiać wątpliwości co do oszustwa i upewnić się, że nikt potajemnie nie podstawił Hostii w tabernakulum. Przedstawiciele komisji – wybitni profesorowie Seminarium Duchownego w Białymstoku – przesłuchali wszystkich świadków, sprawdzając szczerość ich zeznań. Prace podjęte przez Komisję Kościelną zaowocowały follą w Eucharyg.

takt*' I thru suvi r. przeniesiono z zakrystii do tabernakulum kaplicy na plebanii. Nie zaobserwowano interwencji obcych osób”. Zostało to zresztą kategorycznie wykluczone także przez dwóch białostockich naukowców. Nie było możliwe, aby ktoś umieścił w tabernakulum fragment ciała ludzkiego.

Co sprawiło, że ktoś tak pomyślał? Fragmenty tworzące Hostię były ściśle połączone z włóknami tkanki ludzkiej; przenikały się nawzajem, jak gdyby kawałek „chleba” nagle przekształcił się w „ciało”. Nie ma możliwości manipulowania zdarzeniem tego typu.

Nikt, absolutnie nikt nie byłby w stanie tego zrobić. „Nawet naukowcy NASA, dysponujący najnowocześniejszymi technikami analitycznymi, nie byliby w stanie w sztuczny sposób odtworzyć czegoś takiego” – stwierdziła profesor Sobaniec-Lotowska, dodając, że fakt ten był dla niej szczególnie ważny.