Cud eucharystyczny O'Cebreiro

CUDA — Spain panels 11.02.08 15 : 45 Page 10 Cud eucharystyczny O'Cebreiro — Podczas Mszy Świętej Hostia zamieniła się w Ciało, a wino w Krew i zostało wyrzucone z kielicha, plamiąc korporał. Pan dokonał tego cudu, aby podtrzymać małą wiarę kapłana, który nie wierzył w rzeczywistą obecność Jezusa w Eucharystii, Do dziś Najświętsze Relikwie cudu są strzeżone w pobliżu kościoła, w którym miał miejsce ten cud, i co roku przybywają tam liczni pielgrzymi, aby je uczcić. W mroźną zimę 1300 roku benedyktyński ksiądz odprawiał Mszę św. w kaplicy obok kościoła klasztoru O'Cebreiro. W ten żałosny dzień nieustającego śniegu i nieznośnie mroźnego wiatru myślał, że nikt nie odważy się przyjść na mszę. Mylił się.

Rolnik z Barxamaior, nazwiskiem Juan Santfn, opuścił klasztor, aby uczestniczyć we Mszy św.. Ksiądz odprawiający Mszę, który nie wierzył w rzeczywistą obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, w głębi serca gardził ofiarą dobrej woli rolnika. Zaczął w ten sposób odprawiać Mszę św. i zaraz po wypowiedzeniu słów konsekracji Hostia zamieniła się w Ciało, a wino w Krew, po czym został wyrzucony z kielicha i splamił korporał.

W tym momencie wydawało się, że nawet głowa drewnianego posągu O'CEBREIRO HISZPANIA, 1300 Panoramiczny widok na O'Cebreiro z Madonną pochylała się w adoracji. Dziś ludzie nazywają ją „Madonną Najświętszego Cudu”. Pan chciał otworzyć oczy niedowierzającemu księdzu, który zwątpił i wynagrodzić rolnikowi jego wielkie oddanie.

Przez prawie dwieście lat Hostia przemieniona w Ciało pozostawała na patenie, aż królowa Izabela dowiedziała się o cudzie, przechodząc przez O'Cebreiro podczas pielgrzymki do Santiago de Compostela. dokładny zwyczaj kryształowej kapliczki, w której przechowywana jest cudowna Hostia, kielich i patena, które do dziś można podziwiać w tym kościele. Co roku w święto Bożego Ciała, 15 sierpnia i 8 września, wraz z Madonną w procesji zabierane są relikwie.

Do najlepiej udokumentowanych świadectw cudu należą bulla papieża Innocentego VIII z 1487 r., papieża Aleksandra VII z 1496 r. oraz relacja ojca Yepesa.