Cud eucharystyczny Marii DaCosta

CUDA — panele Mistyka 11.02.08 12:12 Page 14 BŁOGOSŁAWIONA ALEKSANDRYNA MARIA DA COSTA PORTUGALIA, 1904-1955 Aleksandrina w wieku 21 lat została sparaliżowana w wyniku dramatycznego zdarzenia, w którym uciekła przed groźbą przemocy. Nie dała się pokonać smutkowi i samotności, ale pomyślała: „Jezu, jesteś więźniem w tabernakulum, gdy jestem tutaj, na moim łóżku, abyśmy mogli dotrzymywać towarzystwa. Po fizycznych cierpieniach spowodowanych paraliżem doszły do tego cierpienia mistyczne: przez cztery lata w każdy piątek widziała boleści męki, a po tym okresie przez kolejne 13 lat, aż do śmierci, karmiła się wyłącznie Eucharystią. Jej życie stało się nieustanną modlitwą o nawrócenie grzeszników. Lexandrina Maria urodziła się 30 marca 1904 roku w Balasar w Portugalii. 14, aby uniknąć ataku trzech mężczyzn i zachować czystość, wyskoczyła z okna, ale nie uciekła bez obrażeń. Konsekwencje były straszliwe, jeśli nie natychmiastowe.

W rzeczywistości kilka lat później została przykuta do łóżka z powodu stopniowo narastającego paraliżu, na który cierpiała przez pozostałe 30 lat swojego życia. Jednak nie rozpaczała, ale powierzyła się Jezusowi tymi słowami: „Jak ty jesteś więźniem w tabernakulum, a ja jestem więźniem na swoim łożu, aby pełnić Twoją wolę, tak możemy dotrzymywać sobie towarzystwa”. W rezultacie zaczęła przeżywać coraz potężniejsze przeżycia mistyczne i od piątku 3 października 1938 r. do 24 marca 1942 r. aż 182 razy przeżywała na nowo cierpienia męki.

Począwszy od 1942 roku aż do swojej śmierci, Alexandrina była karmiona wyłącznie Eucharystią i nią, depcząc ją, aż do okresu rekonwalescencji w szpitalu Foce del Douro niedaleko Porto, przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy była pod nadzorem kilku lekarzy podczas całkowitego postu i bezmoczu (braku moczu). Po 10 długich latach paraliżu, który ofiarowała jako eucharystyczne zadośćuczynienie za nawrócenie grzeszników, 30 lipca 1935 roku ukazał się jej Jezus, mówiąc: „Stworzyłem cię na świat, abyś mogła czerpać życie tylko ode Mnie, aby dawać światu świadectwo, jak cenna jest Eucharystia. [ ...Ja jestem tym, co trzyma dusze w niewoli. Szatan jest ciałem i grzechami nieczystości.

Nigdy wcześniej nie było takiego szerzenia się występków, niegodziwości i zbrodni, jak dzisiaj! Nigdy nie było tak wielkiego grzechu [...Eucharystia – Moje Ciało i Krew – Oto Eucharystia jest zbawieniem świata.” Maryja ukazała się jej także 12 września 1949 roku z różańcem w dłoni, mówiąc do niej: „Świat jest w agonii i umiera w grzechu. Moim pragnieniem jest modlitwa, moim pragnieniem jest pokuta.

Chronię tym moim różańcem wszystkich, których kocham, i cały świat. 13 października 1955 roku, w rocznicę ostatniego objawienia Matki Bożej w Fatimie, Aleksandryna wołała: „Jestem szczęśliwa, bo idę do nieba”. Zmarła tego samego dnia o godzinie 7:30 wieczorem.