Cud eucharystyczny w Faverney

FRANCJA, 1608 W wigilię święta Zesłania Ducha Świętego mnisi z Faverney postanowili wystawić Najświętszy Sakrament do publicznej adoracji. W nocy wybuchł pożar, który zniszczył ołtarz i wyposażenie sakralne, ale nie monstrancję zawierającą Najświętszą Hostię. Monstrancję odzyskano po kilku dniach, gdy była zawieszona w powietrzu w idealnym stanie. Cudowna Hostia jest nadal przechowywana i jest wielu pielgrzymów, którzy co roku śpieszą, aby oddać cześć cudowi, co oznacza wiele materialnych korzyści, jakie nowe religie przyznały szlachcie i duchowieństwu pochodzącemu z wielu, i stworzyło wiele niepewności, nawet w klasztorach. W mieście Faverney znajdowało się opactwo benedyktynów, którego mnisi znacznie odeszli od rządów swego założyciela.

Tylko wysoko cenili nabożeństwo do Pani z Notre-Dame la Blanche, znanej w całej okolicy z wielu cudów. Za jej wstawiennictwem faktycznie doszło do wielu cudów, wśród których znalazł się nawet powrót do życia dwojga nieochrzczonych jeszcze niemowląt. W 1608 r. w wigilię święta Zesłania Ducha Świętego zakonnicy postanowili przygotować ołtarz do wystawienia i adoracji Najświętszego Sakramentu.

lluneta monstrancji była bardzo {M_E7ii7/ l] Witraż kościoła, w którym przedstawiony jest cud ołtarza. zakrystian otworzył kościół i zastał dym, a tymczasowy ołtarz został całkowicie obrócony w popiół. Zaczął krzyczeć, a natychmiast pospieszyli ludzie religijni i inni i przystąpili do usuwania popiołu w nadziei, że odnajdą jakąś część monstrancji.

Kiedy dym zaczął się rozwiewać, zdziwili się, widząc, że monstrancja zawisła w powietrzu. Tłum powiększył się i stłoczył, aby zobaczyć cud eucharystyczny, podczas którego Hostie pozostały nietknięte pomimo pożaru. Zakonnicy byli zdumieni i nie mogli podjąć decyzji, zapytali radni braci kapucynów z Vesoul.

Ci natychmiast przygotowali nową postawę, która powoli zstąpiła na nowy ołtarz. Po zakończeniu procesu kanonicznego 10 lipca arcybiskup Besanqon oświadczył, że Cud jest autentyczny, a 13 września arcybiskup Rodi – będący nuncjuszem w Brukseli, powiadomił o tym papieża Pawła V, który wydał bullę odpustową. Cud przywrócił wiarę wielu osobom.

W 1862 r. Kongregacja Obrzędów zezwoliła na celebrację Cudu. W 1908 r. trzecie stulecie cudu uroczyście uczczono Krajowym Kongresem Eucharystycznym. Do dziś można oglądać i czcić relikwię zawierającą jedną z dwóch Hostii, która pozostała nienaruszona.

Druga Hostia niestety po przekazaniu ją kościołowi w Dole została zniszczona przez rewolucjonistów w 1794 roku.