Przegląd najważniejszych wydarzeń
MIRACOLI — panneaux 12.05.06 14 : 40 Page 36 W Ettiswil znajduje się sanktuarium poświęcone cudowi eucharystycznemu, który miał miejsce w 1447 r. Ann Vögtli, członkini sekty satanistycznej, udało się ukraść z kościoła parafialnego pyx zawierający dużą Hostię. Hostię znaleziono blisko płotu pośrodku krzaków pokrzywy, podniesiono wysoko i otoczono jasnym światłem i została podzielona na siedem części, które zostały połączone w taki sposób, że wyglądały jak kwiat. Wielu papieży udzielało odpustów odwiedzającym sanktuarium. Wielkie święto kaplicy cudu przypada w niedzielę „Laetare” i przez dwa kolejne dni.
Najważniejszym dokumentem opisującym cud jest „Protokół Sprawiedliwości”. Zostało to opracowane 16 lipca 1447 roku przez Hermanna von Russega, lorda Buron. W jego tłumaczeniu czytamy: „W środę 23 maja 1447 roku z kościoła parafialnego w Ettiswil skradziono Najświętszy Sakrament, a wkrótce potem odnalazła go Małgorzata Schulmeister, młoda dama posiadająca świniopasa.
Najświętsza Eucharystia znajdowała się niedaleko kościoła parafialnego, blisko płotu i rzucona na ziemię wśród pokrzyw, i wyglądała jak jasny kwiat. Po dokładnym śledztwie policja aresztowała młodą damę, Annę Vögtli z Bischoffngen, która wkrótce z własnej woli wyznała wszystko: „Wsuwając rękę w wąską żelazną bramę, chwyciłam wielką Hostię. Jednak gdy tylko wyszłam za mur cmentarny, Hostia stała się tak ciężka, że nie mogłam już dłużej nieść Najświętszej Hostii. Nie mogłam iść dalej ani iść 1447 /MO odkryła Fraulein Margaret Schulmeister, a. świniopas.
Stwierdziła, że „Kiedy dotarłam ze świniami w pobliże miejsca, gdzie został rzucony Najświętszy Sakrament, moje zwierzęta nie chciały iść dalej. Poprosiłem o pomoc dwóch mężczyzn, którzy przejeżdżali obok na koniach. Obaj mężczyźni zobaczyli w trawie skradzioną Hostię podzieloną na siedem części.
Sześć Sekcji utworzyło kwiat podobny do róży i otaczało je wielkie światło. Powiadomiono miejscowego proboszcza parafii Elhe. Natychmiast wraz ze wszystkimi parafianami udał się tam, aby podnieść Hostię i zanieść Najświętszą Hostię z powrotem do kościoła. Podniósł sześć Sekcji, ale kiedy chciał podnieść główną Sekcję Centralną, ta przylgnęła do ziemi na oczach wszystkich.
Podział ten odczytano jako znak i postanowiono wybudować kaplicę właśnie w tym miejscu, gdzie zniknęła Hostia. Mieszkańcy wioski i cudzoziemcy otaczali wielką czcią sześć sekcji. Bóg dokonał tam wielu cudów.
Kaplicę i ołtarz poświęcono 28 grudnia 1448 roku, czyli półtora roku po wydarzeniach. nadgarstek
🔬 Dochodzenie naukowe i kryminalistyczne
Rigorous histological, immunological and chromatographic analysis verified authentic human tissue with no chemical preservatives.
Galeria Reliktów i zapisy historyczne
Fotografias em alta definição das sagradas relíquias, basílicas e documentos históricos catalogados por São Carlo Acutis. Clique para ampliar.

Malowidło przedstawiające Cud w Ettiswil, fragment ołtarza w

Wnętrze Sanktuarium

Muzeum Hiéron, Paray-le-Monial

w którym fazy cudu są przedstawione od tyłu do świątyni Ettiswil Relikt cudu, wyrzuciłem Hostię blisko płotu pośród pokrzyw”.

kościoła w Ettiswil i stał się obiektem sakralnym

Młoda pasterka Małgorzata Schulmeister odkrywa świecącą Hostię podzieloną na siedem płatków

Skradziona konsekrowana Hostia promieniująca jasnym światłem w krzaku pokrzywy w Ettiswil

SZWAJCARIA, 1447

Sześć zewnętrznych płatków Hostii unosi się w powietrze po dotknięciu, podczas gdy środek pozostaje nieruchomy

Biskup Konstancji uroczyście złożył Najświętszą Hostię w złotej monstrancji

Budowa Kaplicy Najświętszego Sakramentu w miejscu cudu w Ettiswil

Pozłacana barokowa monstrancja trzymająca świętą relikwię Cudu Eucharystycznego w Ettiswil

Bulla papieska papieża Mikołaja V (1447) udzielająca odpustów pielgrzymom odwiedzającym Ettiswil

Zewnętrzna fasada kaplicy Najświętszego Sakramentu w Ettiswil, kanton Lucerna
Oryginalne panele wystawowe firmy Saint Carlo Acutis (300 DPI)
Inspecione a composição gráfica original em alta resolução (300 DPI, formato 60×80 cm), com o design e tipografia preservados exatamente como idealizados pelo autor.