Cud eucharystyczny w Calandzie

CUDA — panele Mistyka 11.02.08 12:12 Page 18 Młodemu Miguelowi-Juanowi Pellicerowi w wyniku wypadku amputowano nogę. Dzięki swemu wielkiemu oddaniu młody człowiek karmił się Najświętszym Sakramentem i Dziewicą z Pilar. Wydarzył się na niego wielki cud, który został natychmiast rozpoznany i zatwierdzony przez arcybiskupa Saragossy, który przewodniczył procesowi kanonicznemu, W swoim jasnym osądzie napisał, że „Miguel-Juan Pellicer z Calandy w cudowny sposób odzyskał prawą nogę, którą amputowano wiele lat wcześniej i nie było to zjawisko naturalne, ale cudowne”, iguel-Juan Pellicer urodził się w 1617 r. w biednej rodzinie rolników w Calandzie, wiosce położonej około 100 kilometrów od Saragossy. W wieku 19 lat zdecydował się pójść do pracy u wujka w pobliżu Castellon de la Plata. Któregoś dnia podczas pracy w polu wpadł pod wóz pełen zboża i koła złamały mu prawą nogę.

Miguel-Juan został natychmiast przewieziony do lokalnego szpitala w Walencji. Zdając sobie sprawę, że lekarze nie będą w stanie go wyleczyć, zdecydował się wypisać ze szpitala i rozpocząć 13-kilometrową podróż w kierunku Saragossy, aby poprosić o pomoc Madonnę z Pilar. Chodził o kulach, opierając kolano złamanej, teraz zainfekowanej nogi, na kawałku drewna.

Dotarł do Saragossy w październiku 1637 r., osłabiony i gorączkujący. Dowlókł się do Sanktuarium w Pilar, gdzie złożył spowiedź i przyjął Najświętszą Eucharystię. HISZPANIA, 1640 Saragossa, zanim figura Matki Boskiej z Pilar, którą otrzymał w prezencie, została natychmiast wysłana na leczenie do Królewskiego Szpitala Łaski.

Biorąc pod uwagę stan gangreny, lekarze ustalili, że jedynym ratunkiem dla chłopca jest amputacja nogi, w związku z czym kończynę odcięto piłą i skalpelem nieco poniżej kolana i wypalono rozżarzonym do czerwoności metalem. Juan Lore o G r a, t 0k amputowaną kończynę i pochował ją na cmentarzu obok szpitala. Od tego momentu Miguel-Juan był zmuszony błagać o środki do życia w pobliżu Sanktuarium Dziewicy z Pilar.

Codziennie rano chodził na Mszę św. i gorliwie modlił się przed Najświętszym Sakramentem. Miał zwyczaj nacierać okaleczoną nogę oliwą z lampy w tabernakulum. Po trzech latach spędzonych poza domem postanowił wrócić do rodziny, która z miłością przyjęła Jerozolimę w Saragossie, aby stawić czoła apostołowi, całkowicie rozczarowanemu negatywnymi skutkami jego głoszenia.

„Pilar” to w rzeczywistości Dziewica, która zastąpiłaby jego dolną część nogi i stopę. zmęczony, udał się na swoje zwykłe miejsce i jak zwykle natarł nogę oliwą z lampy tabernakulum w Sanktuarium Madonny z Pilar. Kiedy jego matka poszła sprawdzić, czy z synem wszystko w porządku, zobaczyła go śpiącego i odkryła, że ​​spod koca wystaje nie jedna, ale dwie stopy.

Miguel-Juan w cudowny sposób odzyskał utraconą kończynę, która została pochowana trzy lata wcześniej przez praktykującego pana Garcię. Według obecnych naocznych świadków i procesu kanonicznego „noga była blada, mniejsza pod względem rozmiaru i masy mięśniowej, ale całkowicie zdrowa i pozwalała mu chodzić”.