Cud eucharystyczny w Asyżu (św. Klara)

CUDA-panele 11.02.08 14:31 Page 10 Historia św. Klary Dziewicy opowiada o różnych cudach dokonanych przez św. Klarę. Istnieją epizody rozmnożenia bochenków chleba i butelek oliwy, które pojawiły się w klasztorze, gdy wcześniej go nie było, Ale najsłynniejszego z cudów Klara dokonała w piątek września 1240 r., w którym odparła atak żołnierzy Saracenów, którzy włamali się do klasztoru klasztoru, pokazując im Najświętszą Hostię, jego cud eucharystyczny jest cytowany w Historii św. Klary Dziewicy napisanej przez Tommaso da Celano i opisuje, jak św. Klarze z Asyżu udało się za pomocą Najświętszego Sakramentu odwrócić wojska Saracenów na żołdzie cesarza Szwecji Fryderyka II. Historia wygląda następująco: „Z rozkazu cesarskiego stacjonowały tam (klasztor San Damiano w Asyżu, Włochy) pułki żołnierzy i łuczników Saracenów, zmasowane jak pszczoły, gotowe do zniszczenia obozowisk i zajęcia miast. Pewnego razu podczas ataku wroga na Asyż, miasto umiłowane przez Pana, i gdy armia zbliżała się do bram, zaciekli Saraceni najechali San Damiano, weszli w granice klasztoru, a nawet na sam krużganek klasztoru dziewice.

WŁOCHY, 1240 Pignataro Maggiore błyszczeli ze strachu, gdy wołali do swojej Matki, Świętej Klary. z nieustraszonym sercem kazał im ją, choć chorą, poprowadzić do wroga, poprzedzoną szkatułką ze srebra i kości słoniowej, w której z wielką pobożnością przechowywano Ciało Świętej Świętych. I padając na twarz przed Panem, ze łzami w oczach mówiła do swego Chrystusa: «Oto, Panie mój, czy to możliwe, że chcesz wydać w ręce pogan Twoje bezbronne służebnice, których nauczyłam się z miłości do Ciebie?

Proszę Cię, Panie, ochroń te Twoje służebnice, których nie mogę teraz ocalić sama. Nagle z tabernakulum rozległ się w jej uszach głos przypominający głos dziecka: «Zawsze będę cię chronić! „Mój Panie” – dodała – „jeśli taka jest Twoja wola, chroń także to miasto, które jest Moją ochroną. Wtedy Dziewica, podnosząc twarz zalaną łzami, pocieszała siostry: Zapewniam was, córki, że zła nie doświadczycie; wierzcie tylko Chrystusowi. Widząc odwagę sióstr, Saraceni uciekli z powrotem za mury, na które wspięli się, wytrąceni z równowagi siłą modlącej się kobiety.

Klara natychmiast upomniała tych, którzy usłyszeli głos, o którym mówiłam powyżej, mówiąc im surowo: „Uważajcie, żeby nikomu nie mówić o tym głosie, póki jeszcze żyję, najdroższe córki”.