Het eucharistisch wonder van StanislasKostka

WONDEREN – Mystici panelen 11/02/08 12:11 Page 8 De heilige Stanislaus Kostka was op zeventienjarige leeftijd zo ernstig ziek dat hij bijna aan het einde van zijn leven leek. In die tijd leefde hij als gast van een nobele protestant die niet eens toestond dat hij door een katholieke priester werd bezocht. Stanislaus liet zich niet ontmoedigen en op een avond ontving hij, in aanwezigheid van zijn leermeester, op wonderbaarlijke wijze de communie. Een paar dagen later herstelde hij zich en besloot hij in te treden bij de jezuïetenorde. Aint Stanislaus Kostka werd in 1550 geboren in Rostkow, een paar kilometer van Warschau. In 1564, op veertienjarige leeftijd, werd Stanislaus met zijn oudere broer naar Wenen gestuurd om hun studie bij de jezuïeten te voltooien. Hij hield erg van zijn studie en het leven op de universiteit en overwoog zich aan het religieuze leven te wijden.

Helaas moesten de jezuïeten het college sluiten en werden Stanislaus, zijn broer en hun leraar gedwongen te vertrekken, waarbij ze de gastvrijheid van een lutherse edelman aanvaardden. Stanislaus handhaafde een voorbeeldig religieus gedrag, ongeacht de druk van zijn broer, leraar en gastheer – die hem allemaal bekritiseerden. Dit werd allemaal met geduld en onderwerping door Stanislaus aanvaard, en gedurende de nacht bad hij zelfs voor hen.

Rond zijn zeventiende werd Stanislaus ernstig ziek. Het is noodzakelijk op te merken dat hij behoorde tot de Broederschap van Sint Barbara - 1550-1568 - ja. Sint Stanislaus ontvangt de heilige communie van een engel. Bisschoppelijk Museum van Milaan Hierin had Stanislaus het volste vertrouwen, en op een nacht werd zelfs zijn leermeester, die de wake hield, wakker en riep uit: "Hier is Sint Barbara!

Hier is ze, met twee engelen! Ze brengt mij het Heilig Sacrament! SW (UÆS/) De engelen knielden bij hem neer en hij kreeg de Heilige Communie. De jongeman ging sereen op zijn bed liggen. Een paar dagen later werd Stanislaus tot ieders verbazing volkomen genezen wakker en verklaarde dat hij persoonlijk de Heer wilde bedanken en zijn verlangen wilde uiten om religieus te worden.

De regionale vader van de jezuïeten wees hem af vanwege zijn jonge leeftijd en omdat hij geen vader of wettelijke voogd had, maar Stanislaus kleedde zich niet aan, trok die van een boer aan en liep richting Augusta waar de grote Sint Peter Canisius woonde, provinciaal van de jezuïeten in Duitsland. Zijn broer merkte zijn afwezigheid op, zocht hem en begon spijt te krijgen van zijn vijandige gedrag. Intussen evalueerde de heilige Petrus Canisius de roeping van de jongeman serieus en besloot hem naar het jezuïetenseminarie in Rome te sturen.

In zijn aanbevelingsbrief van Stanislaus schreef hij: 'Stanislaus, nobele Pool, een rechtvaardig man vol ijver, voor een bepaalde tijd toegelaten tot het college van Dillingen, toonde zich altijd nauwkeurig in zijn plicht en standvastig in zijn roeping... we hopen en verwachten grote dingen van hem.'