Het eucharistische wonder van Saint-André de la Réunion

Op 26 januari 1902 was abt Henry Lacombe, predikant van de kerk, in de parochiekerk van Saint-André, een stad op het eiland La Réunion (Franse kolonie), getuige van het wonder dat hij aan duizenden mensen zou vertellen tijdens het Eucharistisch Congres van Angouleme (1904), evenals aan de groep priesters die bijeen was voor een spirituele retraite in de stad Perigueux. Het gezicht van Jezus verscheen in de Hostie waar men urenlang getuige van was door duizenden mensen. Laten we eens kijken naar het rapport van abt Lacome: 'Het was 26 januari 1902. We vierden de eeuwige aanbidding (de veertig uur).

In het tabernakel werd het Allerheiligste Sacrament tentoongesteld. Ik begon de Mis te vieren. Na de verheffing, op het moment van het Onze Vader, werden mijn ogen naar de Hostie gericht en zag ik een heldere halo rond de stralen van de monstrans. Ik ging door met het reciteren van de gebeden van de Mis, met grote onrust in mijn ziel, maar die ik probeerde te overwinnen.

We kwamen op het moment van de communie en opnieuw keek ik naar de monstrans. Deze keer zag ik een menselijk gezicht, met neergeslagen ogen en een doornenkroon op het voorhoofd. Wat mij het meest ontroerde was de treurige uitdrukking op het gezicht. De wimpers waren lang en dik.

Ik probeerde de onrust die in mij woedde niet te laten merken. Etoe L/"östöe SAINT-ANDRÉ DE LA RÉUNION EILAND LA RÉUNION, 1902 het altaar en observeerde de monstrans nauwkeurig. rende terug en zei tegen mij: "Vader, we zien het hoofd van een man in de Hostie.

Het is de goede Heer die Zichzelf openbaart! Ik begreep toen dat het visioen authentiek was". Een jonge man van 16 jaar, Adam de Villiers, die aan een universiteit in Frankrijk had gestudeerd, arriveerde ook. Ik zei ook tegen hem: 'Ga naar de kerk en kijk of je iets vreemds opmerkt in de tabernakel.'

De jonge student ging naar de sacristie en keerde onmiddellijk terug, zeggende: "Vader, het is de goede Heer die in de Hostie verschijnt, ik zie Zijn goddelijk gezicht". Sindsdien zijn al mijn twijfels verdwenen. Langzaam ging de hele stad naar de kerk om te zien hoe de Hostie plotseling bezield werd en de doornenkroon verdween.

Ik nam alle mogelijke voorzorgsmaatregelen en omdat ik bang was voor de gevolgen van de lichtstralen, liet ik alle kaarsen doven en de luiken sluiten. Het fenomeen werd nog duidelijker. Onder de bezoekers bevond zich een jonge kunstenaar die het gezicht in de Hostie getrouw weergaf.

Later veranderde het visioen opnieuw en verscheen er een kruisbeeld dat de hele Hostie van boven tot onder bedekte. Na de eucharistische zegening en het reciteren van de Tantum Ergo verdween het visioen.