Het eucharistisch wonder van de heilige Maria van Egypte

WONDEREN-panels 11/02/08 14:33 Page 43 Dit Eucharistisch wonder wordt verteld in het leven van de heilige Maria van Egypte, die 47 jaar in de woestijn leefde. Het verslag van haar leven werd in de 7e eeuw geschreven door bisschop Sofronio van Jeruzalem. Er wordt gezegd dat de heilige Maria over de rivier de Jordaan heeft gelopen om de overkant te bereiken en de communie te ontvangen van de monnik Zosimus.

Er wordt ons verteld dat St. Mary, toen ze twaalf jaar oud was, haar ouders verliet en naar Alexandrië ging. Daar leidde ze zestien jaar lang een zeer losbandig leven. Op een dag kwam ze een schip tegen dat op het punt stond uit te varen met verschillende groepen passagiers. Ze vroeg wie het waren en waar ze heen gingen.

Er werd haar verteld dat het pelgrims waren die naar Jeruzalem zeilden voor het feest van de Kruisverheffing. Ze besloot zich bij hen aan te sluiten. Toen ze op de feestdag de kerk probeerde binnen te komen, werd ze gegrepen door een mysterieuze kracht. Angstig sloeg ze haar ogen op naar een beeld van de Heilige Maagd en werd overmand door een diep verdriet over het zondige leven dat ze tot die dag had geleid.

Pas toen kon ze de kerk binnengaan en het Ware Kruis aanbidden. Ze bleef niet in Jeruzalem. "Als je na haar biecht en communie naar de aoristische ST. MARIA VAN EGYPTE gaat, baant ze zich een weg over de Jordaan naar de woestijn van Arabië. 47 jaar lang in eenzaamheid zonder mensen of dieren tegen te komen.

Haar huid verschrompelde, haar haar was lang en wit, maar de belofte van de Maagd bleek waar, ze vond haar zielsrust. Op een dag ontmoette ze de monnik Zosimus en vroeg hem om elk jaar haar communie te brengen. Een jaar lang arriveerde Zosimus met de eucharistie, maar Maria kwam niet opdagen.

In groot verdriet bad Zosimus: ‘Heer, mijn God, Koning en Schepper van alles, ontneem mij niet mijn mijn als ze verschijnt, er geen boot in de buurt is om mij over te brengen? Ik zal mijn wens niet vervullen.' Terwijl hij aan deze gedachten toegaf, verscheen Maria aan de overkant en Zosimus werd getroost. Toen zag hij haar het kruisteken over het water maken en erop lopen alsof het droog land was.

Toen er twaalf maanden waren verstreken, keerde Zosimus terug, maar hij kon de gemummificeerde overblijfselen van de heilige boeteling niet vinden. Een leeuw had haar graf gegraven en het lichaam begraven.