Het eucharistisch wonder van Faverney

FRANKRIJK, 1608 Tijdens de wake van het Pinksterfeest besloten de monniken van Faverney het Heilig Sacrament tentoon te stellen voor openbare aanbidding. Tijdens de nacht laaide een vuur op dat het altaar en de heilige voorwerpen verwoestte, maar niet de monstrans met de Heilige Hostie. De monstrans werd na een paar dagen teruggevonden terwijl deze volkomen intact in de lucht hing. De wonderbaarlijke Hostie wordt vandaag de dag nog steeds gehouden en er zijn veel pelgrims die zich elk jaar haasten om het wonder te vereren, dankzij de vele materiële voordelen die de nieuwe religies aan de leden van de adel en de geestelijkheid hebben toegekend, afkomstig uit velen, en die veel onzekerheden hebben veroorzaakt, zelfs in de kloosters. In de stad Faverney bevond zich een benedictijnse abdij waarvan de monniken grotendeels waren afgeweken van de heerschappij van hun stichter.

Zij hadden alleen de toewijding aan de Vrouwe van Notre-Dame la Blanche, die in de hele streek bekend stond om haar vele wonderen, hoog in het vaandel staan. Door haar tussenkomst waren er in feite vele wonderen gebeurd, waaronder zelfs de terugkeer tot leven van twee baby's die nog niet gedoopt waren. In 1608, tijdens de wake van het Pinksterfeest, besloten de monniken een altaar in gereedheid te brengen voor de tentoonstelling en aanbidding van het Heilig Sacrament.

De lunet van de monstrans was erg {M_E7ii7/ l] Glas-in-loodraam van de kerk waarin het wonderaltaar is afgebeeld. De koster opende de kerk en trof 't II van rook aan, waarbij het voorlopige altaar volledig in de as lag. Hij begon te schreeuwen, en onmiddellijk haastten de religieuze en andere mensen zich en gingen verder met het verwijderen van de as in de hoop een deel van de monstrans te vinden.

Toen de rook begon op te trekken, waren ze verbaasd toen ze zagen dat de monstrans in de lucht hing. De menigte groeide en verdrongen zich om het Eucharistische wonder te aanschouwen, waarbij de Hosties ondanks de brand ongedeerd waren gebleven. De religieuzen waren verbaasd en niet in staat een beslissing te nemen, vroegen de raadslieden van de kapucijnenbroeders van Vesoul.

Deze bereidden onmiddellijk een nieuwe houding voor die langzaam neerdaalde op het nieuwe altaar. Toen het canonieke proces eindigde, verklaarde de aartsbisschop van Besanqon op 10 juli dat het wonder authentiek was, en op 13 september maakte de aartsbisschop van Rodi – de nuntius in Brussel – het bekend aan paus Paulus V, die een aflaatbul uitreikte. Het wonder wakkerde het geloof van velen weer aan.

In 1862 gaf de Congregatie van Rites toestemming voor de viering van het Wonder. In 1908 werd de derde honderdste verjaardag van het wonder plechtig herdacht met een Nationaal Eucharistisch Congres. Zelfs vandaag de dag is het mogelijk om het relikwie te zien en te vereren met daarin een van de twee Hosties die ongedeerd bleven.

De andere Hostie werd helaas, nadat deze aan de Kerk van Dole was geschonken, in 1794 door de revolutionairen vernietigd.