Το Ευχαριστιακό Θαύμα του Τορίνο

MIRACLES-panels 11/02/08 14:31 Page 19 Μέσα στη Βασιλική του Corpus Domini στο Τορίνο, υπάρχει ένα σιδερένιο κιγκλίδωμα που κλείνει στο μέρος όπου, το 1453, συνέβη το πρώτο ευχαριστιακό θαύμα του Τορίνο. Εδώ, ο Ιερός Χώρος ελευθερώθηκε ως εκ θαύματος από τον σάκο που περιείχε το Ιερό Είδος και σηκώθηκε απαλά, ανάμεσα στα ικετευτικά χέρια του λαού του Τορίνο, τότε, ο τόπος που έγινε ιερός από το θαύμα. Ο D'Angiö συνάντησε τον στρατό του δούκα Λουδοβίκου της Σαβοΐας. Εδώ οι στρατιώτες επιδόθηκαν στη λεηλασία της πόλης και κάποιοι από αυτούς μπήκαν στην εκκλησία. Ένας από αυτούς άνοιξε με το ζόρι τη μικρή πόρτα της σκηνής και έκλεψε τη μανία με τον αγιασμένο Οικοδεσπότη.

Τύλιξε όλα όσα είχε κλέψει σε μια τσάντα και κατευθύνθηκε προς το Τορίνο με ένα μουλάρι. Στην κεντρική πλατεία κοντά στην εκκλησία του Αγίου Συλβέστρου (τώρα η εκκλησία του Αγίου Πνεύματος, όπου αργότερα χτίστηκε η Εκκλησία του Corpus Domini), το μουλάρι σκόνταψε και έπεσε. Τότε ξαφνικά ο ασκός άνοιξε και η ταραχή με τον αφιερωμένο Οικοδεσπό σηκώθηκε πάνω από τα γύρω σπίτια ενώ ο κόσμος γέμισε απορία.

Μεταξύ των παρευρισκομένων ήταν και ο Don Bartholomew Coccolo. Έτρεξε με αυτά τα νέα στον Επίσκοπο Λουδοβίκο των Μαρκησίων του Ρομανιάνο. Ο Επίσκοπος, συνόδευσε την ΙΤΑΛΙΑ, 1453 με τα λόγια των μαθητών του Εμμαούς, «Μείνε μαζί μας, Κύριε». Εν τω μεταξύ είχε συμβεί ένα νέο θαύμα. το τέρας είχε πέσει στο έδαφος, αφήνοντας τον αφιερωμένο Οικοδεσπότη ελεύθερο και λάμποντας σαν δεύτερος ήλιος.

Ο Επίσκοπος που κρατούσε στα χέρια του ένα δισκοπότηρο το σήκωσε ψηλά και ο αφιερωμένος οικοδεσπότης άρχισε σιγά σιγά να κατεβαίνει και εγκαταστάθηκε στο δισκοπότηρο. Ή t mzmcß του 1453 προσηλώθηκε αμέσως από την πόλη που προώθησε για πρώτη φορά την οικοδόμηση του θαύματος στη θέση του θαύματος και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε σύντομα από την εκκλησία αφιερωμένη στο Corpus Dominie. 1703, 1853 και εν μέρει 1803). Τα ντοκουμέντα που περιγράφουν τα θαύματα είναι πολλά.

Οι αρχαιότερες είναι οι τρεις Καπιταλιστικές Πράξεις του 1454, 1455 και 1456, και ορισμένα συγγράμματα σύγχρονα του δήμου του Τορίνο. Το 1853 ο μακαριστός Πάπας Πίος Θ΄ εόρτασε πανηγυρικά την τέταρτη εκατονταετηρίδα του θαύματος. Σε αυτόν τον εορτασμό συμμετείχαν ο Άγιος Ιωάννης Μπόσκο και ο Ντον Ρούα.

Επιπλέον, ο Πίος Θ΄ ενέκρινε το Γραφείο και τη Λειτουργία του θαύματος για την αρχιεπισκοπή του Τορίνο. Το 1928 ο Πίος XI ανύψωσε την εκκλησία του Corpus Domini στην αξιοπρέπεια της μικρής βασιλικής. Τον 15ο αιώνα η Αγία Έδρα έδωσε την εντολή να καταναλωθεί η Οικοδέσποινα του θαύματος, «να μην υποχρεωθεί ο Θεός να κάνει το θαύμα αιώνιο θαύμα διατηρώντας πάντα άφθαρτα, όπως έκαναν, αυτά ακριβώς τα είδη της ευχαριστίας».

MIRACLES-panels 11/02/08 14:32 Page 20 mwzstrauce (Uit t consecrat /Ztrost rose oper t arere a aze e tern o nti'zacodo cot "1 ante net & g empte 01 cot'zotte, come species ITALY, AX 45,AC VIRA, σκηνικό το 1492 όταν ξεκίνησαν οι εργασίες για την κατασκευή του νέου οικοδομήματος, που σχεδίαζε ο Meo del Caprino, το 1528, στο σημείο όπου έλαβε χώρα το θαυματουργό γεγονός, χτίστηκε το μαγαζί του Matthew Sanmicheli.

Αυτό το οικοδόμημα αντικαταστάθηκε από τη σημερινή εκκλησία του Corpus Domini, η οποία ξεκίνησε από τον Ascanio Vittozzi το 1604. Η οικοδόμηση του Corpus Domini αποφασίστηκε από τον δήμο το 1598 κατά τη διάρκεια της επιδημίας της πανώλης, και επίσης για να απαντήσει σε ένα αίτημα του Οικοδέσποινα από το θαύμα του Τορίνο που εικονογραφήθηκε με την ευκαιρία του πρώτου συνεδρίου Cancharinther, Turin. Τυπογραφία, 1894 (Συλλογή Συμεών, γ 9200) Ανώνυμος, Θαύμα του Ευλογημένου Μυστηρίου, συνέβη στην πολύ διάσημη και ένδοξη πόλη του Τορίνο, το έτος 1453 στις 6 Ιουνίου περίπου στις 8:00 μ.μ., χαραγμένη πλάκα προσαρτημένη στο The Secular Year (Simeon Colle22). Το τρίπτυχο απεικονίζει τις εξέχουσες φάσεις του γεγονότος: του μουλάριου, της ανάληψης του Οικοδέσποινα και της απόθεσής του στο δισκοπότηρο.

Τα δύο πλευρικά τόξα υπερκαλύπτονται από το οικόσημο της πόλης. Το σίδερο με το οποίο είχε χαραχτεί ο θαυματουργός οικοδεσπότης μεταφέρθηκε στο Τορίνο από το Exilles το 1673 και το 1684 δωρήθηκε στον δήμο που το διατηρεί μέχρι σήμερα ανάμεσα στις καταθέσεις των ιστορικών αρχείων του δήμου. MIRACLES-panels 11/02/08 14:32 Page 28 Κατά τη διάρκεια της εισβολής του στρατού του Κόμη Χάρκορτ, οι στρατιώτες μπήκαν στην Εκκλησία της Στε Μαρία ντελ Μόντε και σκότωσαν πολλούς αμάχους.

Οι φλόγες της φωτιάς έσβησαν θαυματουργικά για να τον τυλίξουν - καίγοντας το πρόσωπό του και τα ρούχα του. Η πόρτα της σκηνής που είναι στολισμένη με αχάτη και lapislazzuli ή μπλε πέτρες εξακολουθεί να δείχνει το αποτύπωμα του καμένου χεριού του στρατιώτη, το 1640, ο γαλλικός στρατός του Count Harcourt και διέσχισε την εκκλησία του Friuchin's River. Ο μοναχός Pier Maria da Cambiano, ένας καπουτσίνος μοναχός, περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια το ευχαριστιακό θαύμα που συνέβη κατά την κατάληψη της εκκλησίας της Santa Maria del Monte από τα γαλλικά στρατεύματα. καταστράφηκε με ξένες ενέργειες.

Μετά την απελευθέρωση του Casale Monferrato από τους Ισπανούς, οι Γάλλοι προχώρησαν στο Τορίνο. Στις 6 Μαΐου 1640 έφτασαν στο Chieri, στις 7 στο Moncalieri και στις 10 έφτασαν τελικά στο Τορίνο. Έχοντας καταλάβει την αριστερή όχθη του ποταμού Πάδου, εξαπέλυσαν επιθετική επίθεση και απέκτησαν τον έλεγχο της γέφυρας.

Από εκεί προχώρησαν στο Μοναστήρι των Καπουτσίνων του Μόντε. Ωστόσο, δεν ήταν ότι ΙΤΑΛΙΑ, 1640 Απωθήθηκαν δύο φορές. Στην τρίτη επίθεση, ωστόσο, τα στρατεύματά μας αναγκάστηκαν να καταθέσουν τα όπλα και να τραπούν σε φυγή μαζί με τον άμαχο πληθυσμό για να αναζητήσουν καταφύγιο και ασφάλεια στο ιερό ενός ιερού τόπου της εκκλησίας.

Οι εισβολείς, ωστόσο, μπήκαν στην εκκλησία και έσφαξαν άνδρες και γυναίκες, νέους και ηλικιωμένους, πολίτες και στρατεύματα. ακόμη και εκείνοι που στηρίχθηκαν στους βωμούς ή που κατέφυγαν στην αγκαλιά των καπουτσίνων μοναχών. Παρακαλούσαν για τη ζωή και την ελευθερία τους. Κανένας από τους μοναχούς δεν τραυματίστηκε, αλλά οι καρδιές τους ήταν αναστατωμένοι στη θέα τόσο πολλής αιματοχυσίας και σφαγής.

Οι στρατιώτες πέταξαν ιερά σκεύη και άμφια για ασφαλή φύλαξη. Και μετά, στην ίδια την εκκλησία (πολύ φρικτό για να το αφηγηθώ!) διέπραξαν βάναυσες πράξεις ακολασίας! Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ένας Γάλλος στρατιώτης, που ήταν άπιστος, ανέβηκε στο βωμό και ανάγκασε να ανοίξει τη σκηνή για να αρπάξει το κιβόρειο και τις ιερές στρατιές που κρατούσε για να βεβηλώσει τις οικοδεσπότες.

Και μετά, ένα θαύμα!! Μια φλόγα φωτιάς άναψε από το κιβόριο κατευθείαν πάνω στον ιερόσυλο Γάλλο. του έκαψε τη στολή και το πρόσωπό του! Ο τρομοκρατημένος στρατιώτης πετάχτηκε στο πάτωμα ουρλιάζοντας και ζητώντας τη συγχώρεση του Θεού. Η εκκλησία γέμισε ξαφνικά με πυκνό καπνό.

Μεταξύ του τρόμου και της έκπληξης που ένιωθαν όλοι, ο βανδαλισμός σταμάτησε!