Το ευχαριστιακό θαύμα του Pressac

ΘΑΥΜΑΤΑ—Γαλλία Γερμανία πάνελ 11/02/08 10 : 33 Page 11 Στο ευχαριστιακό θαύμα του Pressac, ένα δισκοπότηρο στο οποίο είχε τοποθετηθεί ένας αφιερωμένος οικοδεσπότης λιώθηκε πλήρως μετά από μια πυρκαγιά στην εκκλησία της ενορίας. Το Miraculous Host καταναλώθηκε την επόμενη μέρα, αλλά υπάρχουν πολλά έγγραφα που μαρτυρούν αυτό το θαύμα που υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Μεταξύ αυτών των εγγράφων είναι τα παράθυρα της εκκλησίας του Pressac που απεικονίζουν τις διάφορες φάσεις του θαύματος. Το θαύμα συνέβη τη Μεγάλη Πέμπτη, 1643. Αφού τελέστηκε Λειτουργία και όλοι έλαβαν Κοινωνία, οι άνθρωποι της πόλης επέστρεψαν στους ιερείς. Αυτό ήταν κοντά στο βωμό που ήταν αφιερωμένο στην Υπεραγία Θεοτόκο που είχε τέσσερις ξύλινους στύλους που στήριζαν μια μαρμάρινη πλάκα στην κορυφή της οποίας ήταν ένας δεκανέας.

Πίσω από το βωμό υπήρχε απεικόνιση ευχαριστιακής σκηνής. Ένα πέπλο σκέπαζε το δισκοπότηρο και δύο μεγάλα κεριά άναψαν στους πρόποδες της αποθήκης. Ήταν μεσημέρι και ο ιερομόναχος έκλεισε την πόρτα της εκκλησίας. Δύο ώρες αργότερα, όσοι ήταν κοντά παρατήρησαν πυκνό μαύρο καπνό να βγαίνει από τα παράθυρα της εκκλησίας.

Δεδομένου ότι τα παράθυρα είχαν μείνει κατά λάθος ανοιχτά, αυτό πιθανότατα άναψε τις φλόγες των κεριών και επιτάχυνε τη φωτιά. Ο λαός κάλεσε τον ιερό να ανοίξει ΓΑΛΛΙΑ, 1643 ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ DV MIRACLE ARIVÉ A PRESSAC LE IEVDY ABSOLV SECOND IOVR IYAVRIL A POG•tCiS s B Ostlbre Ia C Cenclre , ένα uzc καταστράφηκε. Αυτό που είχε απομείνει ήταν η μαρμάρινη πλάκα, το σωματείο και το πόδι του δισκοπότηρου.

Η αναφορά θα έλεγε αργότερα ότι σχεδόν ολόκληρο το κύπελλο μετατράπηκε σε "σταγόνες κασσίτερου". από το δισκοπότηρο σχημάτισε μια φυσαλίδα από ti κάτω από την οποία ο Οικοδεσπότης βρέθηκε εντελώς άθικτος έχοντας αντέξει στις φλόγες και τη σύντηξη του μετάλλου. Ο εφημέριος, Simon Sauvage, ήρθε στον τόπο του θαύματος και μετέφερε το κατεστραμμένο δισκοπότηρο στον κύριο βωμό για να το δουν όλοι. Το Host, ανοιχτό κόκκινο γύρω από τις άκρες, καταναλώθηκε το επόμενο πρωί κατά τη διάρκεια του Θείου Γραφείου της Μεγάλης Παρασκευής.

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η Λειτουργία τότε έκρινε ότι μόνο ένα από τα αφιερωμένα Πόδια του Θαυματουργού Δισκοπότηρου Lüsil bgnns Οικοδεσπότες έπρεπε να κρατηθεί στο κιβόριο και να τοποθετηθεί σε ένα δισκοπότηρο καλυμμένο με ένα απλό πέπλο. Ο Ηγούμενος του Availles-Limouzine, Frangois du Theil, κατέγραψε όλη τη μαρτυρία και την έδωσε στον επίσκοπο του Πουατιέ, Henri Louis Chastagnier de la Roche-Posay, ο οποίος ενέκρινε τη λατρεία του θαύματος με μια επίσημη πράξη που δηλώνει: «Τα Ιερά Μυστήρια είναι ακατανόητα στην τάξη του φωτισμού. εξυψώστε το στην υψηλότερη κατανόηση των θαυμαστών επιπτώσεων της δύναμης του Θεού και υποχρεώστε όλους τους ανθρώπους να Τον λατρεύουν, ο οποίος οφείλει τη λατρεία τους. Η άφατη αγαθότητα του Θεού εκδηλώνεται κατά καιρούς με ασυνήθιστους τρόπους, κάνοντας θαύματα στην Εκκλησία για να επιβεβαιώσει την Καθολική Πίστη και να μπερδέψει τα λάθη των άπιστων πνευμάτων.