Το ευχαριστιακό θαύμα του Emmerich

MIRACLES—Mystics panels 11/02/08 12:11 Page 11 Η Anne Catherine Emmerich αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το μοναστήρι στο οποίο ζούσε επειδή το ιδιοποιήθηκε από την κυβέρνηση. Σύμφωνα με τις αρχαίες παραδόσεις, φαίνεται ότι η Μαρία εγκαταστάθηκε μαζί με τον Ιωάννη τον Απόστολο σε αυτήν την πόλη. Αργότερα, ωρίμασε ένα θρησκευτικό κίνημα και ζήτησε να γίνει δεκτή σε πολλά μοναστήρια, αλλά πάντα την απέρριπταν γιατί ήταν πολύ φτωχή και δεν είχε προίκα. Μόνο όταν ήταν είκοσι οκτώ ετών έγινε δεκτή στο μοναστήρι του Agnetenberg, όπου εντάχθηκε με θέρμη στη μοναστική ζωή, πάντα έτοιμη να αναλάβει τα πιο δύσκολα καθήκοντα.

Μια νύχτα ενώ προσευχόταν, εμφανίστηκε ο Ιησούς και της πρόσφερε ένα στεφάνι από τριαντάφυλλα και ένα στεφάνι από αγκάθια. Εκείνη διάλεξε το ακάνθινο στεφάνι και ο Ιησούς έβαλε το στέμμα στο κεφάλι της. Ξαφνικά, γύρω από το μέτωπό της φάνηκαν τα πρώτα στίγματα. Αργότερα, μετά από μια άλλη εμφάνιση του Ιησού, οι πληγές εμφανίστηκαν επίσης στα χέρια, στα πόδια και στα πλευρά.

Το 1811, το μοναστήρι Agnetenberg, BLESSED ANNE CATHERINE EMMERICH GERMANY, 1774-1824 Πορτρέτο του Clemens Brentano άρρωστος και κλινήρης. την επισκέφθηκα και έμεινα με πιεσμένη από τα στίγματα. Στα έντεκα χρόνια που ακολούθησαν, έγινε φίλος και πιστός βοηθός της, έχοντας και ένα ημερολόγιο στο οποίο θα μετέγραφε τα οράματά της.

Εν τω μεταξύ, η μοναχή είχε σχεδόν σταματήσει να τρώει: λίγο νερό και ο Αφιερωμένος Οικοδεσπότης ήταν αρκετά για να την κρατήσουν στη ζωή για χρόνια. Ήταν πολύ αφοσιωμένη στη Θεία Ευχαριστία και έγραψε πολλές σελίδες για τη Θεία Ευχαριστία: «Η επιθυμία μου για τη Θεία Ευχαριστία ήταν τόσο έντονη και ακαταμάχητη που, τη νύχτα, συχνά έφευγα από το κελλί μου για να μπω στην Εκκλησία... Συχνά εύνοια και προσκυνούσα την Ευλογημένη, ενώ τα βάσανά της με αυτά του Ιησού και τα πρόσφερα για τους ανθρώπους.

Ο πιο διάσημος βιογράφος της Anne Catherine ήταν ο Γερμανός συγγραφέας Clemens von Brentano, ο οποίος έγραψε όλα τα οράματά της. Ο Brentano συγκέντρωσε χιλιάδες σελίδες για τον Ευλογημένο, πολλές από τις οποίες πρέπει ακόμη να δημοσιευτούν. Σε ένα από τα πιο διάσημα αποσπάσματα του έγραψε: «Η Anne Catherine στέκεται σαν σταυρός στην άκρη του δρόμου, για να δείξει τη σωστή κατεύθυνση στους πιστούς.

Αυτό που λέει είναι σύντομο αλλά απλό, γεμάτο βάθος, ζεστασιά και ζωή. Κατάλαβα τα πάντα. Πάντα χαρούμενος, στοργικός, αξιοπρεπής, υπέροχος. πάντα άρρωστος, αγωνιώδες, αλλά ταυτόχρονα λεπτός και φρέσκος, αγνός, δοκιμασμένος, διαυγής. Το να καθίσω στο πλευρό της σήμαινε να καταλάβω το πιο όμορφο μέρος στον κόσμο».