Το ευχαριστιακό θαύμα του Chiaravalle Bosco

MIRACLES—Mystics panels 11/02/08 12:11 Page 2 Ο Άγιος Βερνάρδος ήταν ο κεντρικός χαρακτήρας ενός σημαντικού ευχαριστιακού θαύματος, ο Δούκας της Ακουιτανίας αποχωρίστηκε από την Καθολική Εκκλησία και δεν είχε καμία απολύτως πρόθεση να επιστρέψει σε αυτήν, ο Άγιος Βερνάρδος, αφού έκανε Λειτουργία, πήγε έξω από την πόρτα του Δούκα και παρουσίασε τον δούκα στον Β. κινούμενος από μια μυστηριώδη δύναμη, έπεσε στο έδαφος με τα γόνατά του, ζητώντας συγχώρεση που έφυγε από την Καθολική Εκκλησία, ο Άγιος Ιωάννης ο Μπόσκο ήταν πάντα πολύ αφοσιωμένος στη Θεία Ευχαριστία, Πολλά είναι τα γραπτά στα οποία ο άγιος μιλάει για τη σημασία αυτού του μυστηρίου. οι 360 νέοι που ήταν παρόντες στη Λειτουργία, COLPertS L e e Wrist FRANCE, 12TH CENTURY στις βιογραφίες του Αγίου Βερνάρδου αφηγείται ότι ο άγιος «ήρθε στην Ακουιτανία για να συμφιλιώσει με την Εκκλησία τον δούκα αυτής της επαρχίας — αλλά αφού αρνήθηκε τέτοια συμφιλίωση, ο άγιος του Θεού τον περίμενε, ενώ τον περίμενε ο δούκας προς τον πρώην. έξω από την πόρτα της εκκλησίας. Μετά τον αγιασμό, ο Βερνάρδος τοποθέτησε τον οικοδεσπότη στην πατέντα και βγήκε από την εκκλησία, με το πρόσωπό του να φλεγόταν από την ιερή οργή. Z/FFCJ) μπροστά στον δούκα, τον νουθέτησε με αυτά τα λόγια: «Προσευχηθήκαμε για σένα και εσύ μας ειρωνεύτηκες.

Εδώ τώρα, Αυτός, ο Υιός της Παρθένου, ο Κύριος της Εκκλησίας, Αυτός που καταδιώκετε, ήρθε σε σας. Εδώ, έχεις μπροστά σου εκείνον τον Κριτή του οποίου τα χέρια μια μέρα θα κρατήσουν την ψυχή σου. Ίσως τον απορρίψετε όπως απορρίψατε τον δούλο Του; Αντισταθείτε Του αν μπορείτε». Ο δούκας ένιωσε αμέσως τα πόδια του να διπλώνονται από κάτω του και προσκύνησε στα πόδια του Μπερνάρ, ο οποίος στη συνέχεια τον διέταξε να σταθεί στα πόδια του για να ακούσει τη μετάνοια ποινή του Θεού.

Ο δούκας έτρεμε καθώς στεκόταν και ακολούθησε όλα όσα του διέταξε ο Μπέρναρντ». ΙΤΑΛΙΑ, 1848 ιογραφίες του Αγίου Ιωάννη αφηγούνται ότι το 1848, κατά τη διάρκεια μιας Λειτουργίας προς τιμήν της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ο Δον Μπόσκο συνειδητοποίησε τη στιγμή που επρόκειτο να μοιράσει τη Θεία Κοινωνία σε 360 νέους ότι ο δεκανέας στη Σκηνή του Μαρτυρίου είχε μόνο οκτώ Ιερές Ομοσπονδίες. Όλοι παρατήρησαν και αναρωτήθηκαν τι θα έκανε ο Δον Μπόσκο. Ο Τζουζέπε Μπουζέτι, ο οποίος έγινε ένας από τους πρώτους Σαλεσιανούς ιερείς, εκτελούσε Λειτουργία εκείνη την ημέρα όταν είδε τον Δον Μπόσκο να πολλαπλασιάζει τους οικοδεσπότες και να δίνει Θεία Κοινωνία στα 360 άτομα.

Ο Don Bosco αφηγείται την ιστορία αυτού που είδε σε ένα όνειρο: μια τρομερή μάχη στη θάλασσα που προκλήθηκε από ένα πλήθος σκαφών, τόσο μεγάλων όσο και μικρών, που μάχονται ενάντια σε ένα μοναδικό μεγαλοπρεπές πλοίο, σύμβολο της Εκκλησίας. Χτυπημένο πολλές φορές αλλά πάντα νικηφόρο, το πλοίο οδηγήθηκε από τον Πάπα για να αγκυροβολήσει με ασφάλεια ανάμεσα σε δύο ψηλούς στύλους στη θάλασσα. Ο πρώτος σήκωσε ψηλά έναν τεράστιο οικοδεσπότη με τη γραφή, «Σωτηρία των πιστών» και ο άλλος που ήταν πιο κάτω, κρατούσε ένα άγαλμα της αμόλυντης Μαρίας, με τη γραφή, «Βοήθεια των Χριστιανών».